Na današnji dan, pre 27 godina, počeli su vazdušni napadi NATO snaga na tadašnju Saveznu Republiku Jugoslaviju. Za 78 dana bombardovanja poginulo je oko 2.500 ljudi. SR Jugoslavija je napadnuta pod izgovorom da je krivac za neuspeh pregovora u Rambujeu i Parizu o budućem statusu pokrajine Kosovo i Metohija.
Nakon što je odluku o neprihvatanju stranih trupa potvrdila Skupština Srbije, koja je predložila da snage Ujedinjenih nacija nadgledaju mirovno rešenje sukoba na Kosovu, NATO je 24. marta 1999. u 19.45 započeo vazdušne udare krstarećim raketama i avijacijom, na više područja Srbije i Crne Gore.
Devetnaest zemalja Alijanse počelo je bombardovanje sa brodova u Jadranu, iz četiri vazduhoplovne baze u Italiji, podržane strateškim bombarderima koji su poleteli iz baza u zapadnoj Evropi, a kasnije i iz SAD. Gađane su, najpre, kasarne i jedinice protivvazdušne odbrane Vojske SRJ, u Batajnici, Mladenovcu, Prištini i na drugim mestima.
Gotovo da nema grada u Srbiji koji se tokom 11 nedelja napada bar nekoliko puta nije našao na meti NATO snaga.
12. aprila 1999. godine, NATO alijansa bombardovala je kruševačku “Gradsku toplanu” i fabriku IMK “14. oktobar”. Meta napada bio je IMK “14. oktobar”, jedna od navećih industrija mašinogradnje na Balkanu. Razorivši tada vitalne pogone građevinskih mašina oko 5000 radnika ostalo je bez, radnih mesta. Oko 3 sata ujutru projektili NATO bombi pali su i na kruševačku Toplanu. U tom trenutku devetoro zaposlenih je bilo u Toplani, koji su na sreću prošli bez zdravstvenih posledica. Dan kasnije bombardovan je most na Zapadnoj Moravi, koji je Kruševac povezovao sa Jasikom. Naredna meta 14. aprila 1999. bio je pogon fabrika “Trayal”. Tokom NATO agresije bombardovan je i most u Trsteniku, 30. aprila, kada su stradale dve osobe, dok je mesec dana kasnije, 30. maja 1999. godine pogođen most u Varvarinu i tada je poginulo desetoro, a teško povređeno 40 ljudi.
Tokom NATO agresije 1999. godine na području Rasinskog okruga stradale su 52 osobe.
Tokom bombardovanja izvršeno je 2.300 vazdušnih udara na 995 objekata širom zemlje, a 1.150 borbenih aviona lansiralo je blizu 420.000 projektila ukupne mase 22.000 tona. NATO je lansirao 1.300 krstarećih raketa, izručio 37.000 „kasetnih bombi“ od kojih je poginulo oko 200 osoba, a ranjeno više stotina i upotrebio zabranjenu municiju sa osiromašenim uranijumom. Uništena je trećina elektroenergetskog kapaciteta zemlje, bombardovane su dve rafinerije – u Pančevu i Novom Sadu, a snage NATO-a su upotrebile i takozvane grafitne bombe za onesposobljavanje elektroenergetskog sistema. U bombardovanju je uništeno i oštećeno 25.000 stambenih objekata, onesposobljeno 470 kilometara puteva i 595 kilometara pruga. Oštećeno je 14 aerodroma, 19 bolnica, 20 domova zdravlja, 18 dečjih vrtića, 69 škola, 176 spomenika kulture i 44 mosta, dok je 38 razoreno. U noći 23. aprila 1999. godine u dva sata i šest minuta nakon ponoći, NATO je u napadu na zgradu RTS-a usmrtio 16 radnika. To je bio prvi slučaj da je jedna medijska kuća proglašena za legitimni vojni cilj.
Posle više diplomatskih pritisaka, bombardovanje je okončano potpisivanjem Vojnotehničkog sporazuma u Kumanovu 9. juna 1999, da bi tri dana potom počelo povlačenje snaga SR Jugoslavije sa Kosova i Metohije.
Fotografije u tekstu: Screenshot You Tube NATO bombing of Yugoslavia
Naslovna fotografija: TV Jefimija, Spomenik stradalima u bombardovanju mosta u Varvarinu