Srpska pravoslavna crkva i vernici slave Svetog velikomučenika i pobedonosca Georgija. U hramu Svetog Đorđa u Kruševcu obeležena je slava hrama.
Đurđevdan je jedna od najčešćih slava i svehrišćanski praznik koji se proslavlja u spomen na jednog od devet velikomučenika i prvih stradalnika za hrišćansku veru.
Sveti Đorđe veoma je slavljen kod Srba. Poznat je i kao Sveti Georgije ili Sveti Đurađ. Đurđevdan se obeležava na dan stradanja Svetog Đorđa. Mnogi ga slave kao krsnu slavu, a Srpska pravoslavna crkva ga slavi dva puta godišnje.
Glavni praznik je Đurđevdan kada je Sveti Georgije prikazan na konju kako ubija aždaju, a obeležava se i prenos moštiju i obnovljenje Hrama Svetog Georgija – Đurđic (16. novembra) kada se slika kao vojnik sa kopljem u ruci.
U sabornom hramu Svetog Đorđa u Kruševcu proslavljena je hramovna slava Đurđevdan. Svetu liturgiju je služio njegovo Visokopreosveštenstvo Mitropolit kruševački David uz sasluženje sveštenstva Kruševačke eparhije.
Po završetku Svete Liturgije obavljena je litija oko hrama, nakon čega je osveštano žito i prerezan slavski kolač. Ove godine kolačar je bila pomoćnica gradonačelnika za društvene delatnosti Snežana Aleksić i njena porodica.
Kolačarstvo za sledeću godinu preuzela je zamenica gradonačelnika Snežana Radojković.
Đurđevdan je u srpskom narodu praznik sa najviše običaja, koji se razlikuju po sadržini od regiona do regiona. Prema verovanju, na današnji dan se sreću zima i proleće. Običaj je da se pletu venčići od lekovitih trava koji se onda bacaju u tekuću vodu. Veruje se da venčić, kao svojevrstan simbol, ukućanima donosi zdravlje, a polju berićet, štiti od uroka, daruje plodnost, vraća ljubav. Romi tradicionalno slave Đurđevdan kao jedan od najvećih praznika koji simboliše dolazak proleća. Praznik je radosti i veselja, a ispunjen je i brojnim običajima.